κ1251Κεκολουμένος
curtailed
[Meaning someone] in a state of incapacity, at a loss. "Curtailed by a limb-wasting illness, he ran over in his mind the evidence of [his] past valorous deeds." Or kekoloume/nos ["curtailed"], [meaning] melted-away.
Κεκολουμένος· ἀδυνάτως ἔχων, ἀμηχανῶν. τηξιμελεῖ νούσῳ κεκολουμένος ἔδραμε θυμῷ ἐς προτέρην ἔργων ἄρσενα μαρτυρίην. ἢ Κεκολουμένος, ἐκτετηγμένος.